Een ‘vijf jaar alweer’-briefje

Lieve papa,

Daar is het dan, de dag. De dag van vijf jaar terug. Kun je het je voorstellen dat ik op een heel andere manier naar je kijk?
(Gut, wat voelt dit vreemd opeens.)

Lieve papa,
ergens voel ik een soort van verplichting om vandaag een briefje te schrijven. Vandaag is het vijf jaar geleden dat jij voor eeuwig mocht gaan uitrusten. Vrij mocht ademen. Weer mocht gaan rennen. Zo stel ik het me dan voor. Dat je je ouders weer kan zien en je broertje… Je zal vast niet op een witte wolk zitten kijken naar je geliefden. Maar nu de zon vandaag schijnt, mag ik je wel bedanken?

Bedankt, lieve papa, dat jij mijn papa mocht zijn. Dat ik op je lijk, qua uiterlijk, qua innerlijk. Dat je me zoveel hebt geleerd. Dat je ons voorlas uit Pluk van de PettefletJip en Janneke, Otje en Lotje. Dat we samen konden fietsen, maar als de rest ging fietsen wij met de auto gingen ;)
Dat we samen naar The Crocodile Hunter keken. Dat ik The Birds een toffe film vind, komt door jou. Dankjewel lieve papa, dat ik met een glimlach terug kan kijken naar jouw mooie blauwe ogen, die mij opeens aanstaren in de spiegel.

Vijf jaar later, dus, en ik kan meer en meer denken aan de mooie dingen. Want die nare tijd, van na onze verjaardagen tot aan het eind van deze week, vergeet ik liever. Hoewel niet alles zo naar was, want weet je nog
dat ik die poster op je prikbord hing en je daar tot aan het einde nog kracht uit kon halen;
dat G. en ik bij je langskwamen en we over Boer zoekt vrouw kletsten, want jij vond die Richard toch wel een toffe kerel;
dat we geen bloemen mochten meenemen, want longafdeling, maar dat we dan maar neppe hadden gekocht en die per ongeluk op je afdeling lieten staan.

Nu bloeien de eerste bloempjes al weer. En elke keer, ook los van deze dag, als er sneeuw ligt op onze verjaardag, of als ik die tekst ergens voorbij zie komen, of een adelaar, of The Birds ga kijken, of Pluk ga lezen, of Boer zoekt vrouw ga kijken, of al die keren dat ik aan je moet denken, dan denk ik aan je met een glimlach en misschien een heel klein traantje. Maar die is dan van dankbaarheid.

Kus

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s